* * *

შენი დანგრეული კედლები ამოვაშენე. აესე, ავდექი, მივყევი ერთ დღეს და სულ ამოვაშნეე, ერთი ამოსუნთქვით. თითებში სიცივე შემეპარა, მაგრამ არ გავჩერებულვარ. იმ სახლში ბევრი მოდის ხოლმე. კედლებს ეხლებიან, კარის შემომტვტევას ცდილობენ, არაფერს არ იშურებენ. მიდიან და მოდიან. რაც არ უნდა უყვირო, უთხრა, უჩურჩულო ვერაფერს იგებენ. ჩემი დაცლა უნდათ, ბოლომდე გაქრობა მოდიან, მოაქვთ თავიანთი არასაინტერესო ამბები და... Continue Reading →

Advertisements

ბაქო – გზაში დაწერილი ამბავი

ნაწილი 1 მატარებელში ვარ, ლოკოკინასავით მიიზლაზნება ჩქაროსნული ლოკომოტივი. გაქანებული საბჭოთა კავშირია ჯერ კიდევ - მეთქი, ასე ვუთხარი მამას თეთრ-მწვანე ჯართის დანახვისას. ქართული მიწის წამოღება დამავიწყდა. ორი დღით მივდივარ, ჯერ ისევ საქართველოდან ვწერ, მაგრამ საზღვრის პირველი გადაკვეთაა სულ სულ მარტო, ზრდასრულის როლში. ვნერვიულობ, შიშის ობობები დამიცოცავენ მუცელში პეპლების მაგივრად. ჩემი წილი საქართველო მაინც მიმაქვს - წერეთლის... Continue Reading →

🥀

სიზმარი #1 ვხატავ, ხელები ნამდვილი მხატვარივით მაქვს სარებავებით დასვრილი. ნახატი ფერადი და ლამაზია. დაუსრულებელი. ფუნჯის გასაწმენდად წყალს ვერ ვპოულობ, მთელს სიზმარში ერთი წვეთი წყალი არ არის. მეღვიძება. სიზმარი #2 ნახატებიან ოთახში ვარ. უფრო დარბაზში. ნახატები ნაცნობია, მშობლიური, ჩემი სურნელი და ტკივილები დაჰყვება. ჩემი ნახატებიტ გაწყობილ დარბაზში ვდგავარ, მიხარია. ამ სიზმარში წყალი მარტო ჩემი ცრემლებია. მეღვიძება.... Continue Reading →

Letter to myself

ნებისმიერ უარს შეიძლება შეეგუო, მათ შორის, ისეთებსაც, შენი ცხოვრების თავდაყირა დაყენება რომ შეუძლიათ. შეიძლება ძალიან ძალიან დიდხანს და სევდიანად არ გიმართლებდეს. შეიძლება 400 კაციდან დარეკვა მარტო შენთან დაავიწყდეთ. შეიძლება იცოდე რამე და პირში წყალი დაიგუბო. შეიძლება ძალიან ცუდი და ძალიან კარგი დღეებიც გქონდეს, მაგრამ მაინც მარტო იყო. შეიძლება იუმორის გრძნობა მარტო ფიქტიური იყოს. შეიძლება ცუდი... Continue Reading →

უსათაურო

2008 წელი მარტო ტელევიზორიდან და სხვების მონაყოლიდან ვიცი. ყოველ ზაფხულს ქუთაისში ვატარებთ, 2008 წლის ყველაზე ცხელი აგვისტოც აქ გამოვიარეთ, მაგრამ არანაკლები "შიში ვჭამეთ". მამაჩემი თბილისში იყო, სულ გვირეკავდა. დედაჩემის სახე მახსოვს, როცა მამამ უთხრა, აჩიკო გამოიძახესო. აჩიკოც წავიდა. სამკვირიანი რეზერვი ჰქონდა მარტო გავლილი და იქაც, როგორც თვითონ ამბობდა, კარტის თამაშის გარდა არაფერი უკეთებიათ. ჰოდა, დააჭერინეს... Continue Reading →

აქ რას ვაკეთებ?

ჩემს მშბლებს სულ იმედს ვუცრუებ. დედაჩემს უნდოდა ექიმი გამოვსულიყავი და თეთრი ხალათით მეშრიალა საავადმყოფოს კედლებში. მეც მინდოდა, კარდიოლოგობა, ეხლაც მინდა მაგრამ იმასაც ვხვდები, რომ ამდენი კოდექსის გარეშე ვერ გავძლებ. მაამაჩემი ყოველ სემესტრში ელოდება ჩემგან სტიპენდიას, მამიკოსაც იმედს ვუცრუებ ყოველი სემესტრის ბოლოს და ჩემი ქულები რომ ნახოს, ალბათ იფიქრებს, იმუნივერსიტეტში არაფერსაც არ ვაკეთებ. როგორც ჩემი პროფესიის... Continue Reading →

ხმამაღლა ფიქრი

ადამიანი საკრკეში ყურებისას საკუთარ თავს 5ჯერ უფრო ლამაზად აღიქვამს, ვიდრე სინამდვილეშია - ეს ტყუილია. მტირალა მირტლის როლს ვიღაც 24 თუ 40 წლის კაცი რომ ასრულებდა, რაც რამდენიმე წლის წინ წავიკითხე- ეგ უაზრო ცოდნა. გაზაფხული რომ უბრალოდ გაზაფხულია და არაა აუცილებელი, რომ კარგი ხასიათის მიზეზი იყოს, ეგ საჭირო ცოდნა ლექტორებისთვის. თქვენ დღეში რამდენჯერ გეუბნებიან, რომ გაზაფხულის... Continue Reading →

The Words

ლьოსა და თვრითმფრინავი. თვრითმფრინავი და ლьოსა. ამ ორი სიტყვის ერთმანეთთან კავშირი  მარტო მე ვარ. მარიო ვარგასს ალბათ ეწყინებოდა, მის გვარს უცნაურად რომ გამოვთქვამ, თვრითმფრინავებს ფიზიკურად არ შეუძლიათ გაბრაზება. საერთოდაც, თვრითმფრინავები ძალიან მიყვარს. სიტყვა პოზიტიური მეზიზღება იმ ყველაზე საშინელი ზიზღით, რომელიც კი ქვეყანაზე არსებობს. ხანდახან მავიწყდება, სუ ჩვეულებრივი სიყვები მავიწყდება, მაგალითად წიგნი,ან არსებითი ან ლიმონი. მერე ვჩუმდები... Continue Reading →

“ვერ ვწერ” ნაწილი 1 :დ

მომენატრე.ჩემსა და შენ შოროს რამდენი ღრუბელია, ეგ მარტო ღმერთმა იცის, პირდაპირი მნიშვნელობით მე მენატრები, მაგრამ ბევრი ათწლეული არ მინდა შენი ნახვა, არც ის მინდა, სხვებმა გნახონ, ჩემმა ადამიანებმა. შენ ზემოთ ხარ, იმაზდ უფრო კარგად მხედავ, ვიდრე მე. ჩემი დაკარგული და ცაში... მანდ როგორია? ალბათ თბილა. აქ ცუდია, სისხლი მეყინება ძაარღვებში მანქანის ყოველი დამუხრუჭებისას, ჩანთაჩახუტებული ვზივარ... Continue Reading →

WordPress.com.

ზედა ↑